Jak wykonywane jest leczenie implantologiczne?
Implant składa się z trzech elementów: śruby tytanowej (wszczepianej w kość, średnio 3,5–5 mm średnicy, 8–14 mm długości), łącznika (przykręcanego do śruby po wygojeniu) oraz korony porcelanowej (zakładanej na łącznik).
Procedura w trzech etapach: 1) konsultacja + RTG/CBCT (cyfrowa diagnostyka radiologiczna ocenia objętość kości i położenie nerwów), 2) zabieg chirurgiczny w znieczuleniu miejscowym 30–60 minut — nacięcie dziąsła, przygotowanie loża w kości, wprowadzenie implantu, zaszycie dziąsła, 3) gojenie (osseointegracja) 3–6 miesięcy w trakcie którego implant zrasta się z kością. Po wygojeniu pobiera się wycisk i wykonuje korony.
Kiedy implant jest dobrym wyborem: sąsiednie zęby są zdrowe (nie chcemy ich szlifować), wystarczająca ilość kości w miejscu braku, brak przeciwwskazań ogólnozdrowotnych, pacjent zaakceptuje 4–7 miesięcy procesu, budżet pozwala.
Wady implantu: wyższy koszt początkowy, zabieg chirurgiczny (z możliwymi powikłaniami: krwiak, infekcja, uszkodzenie nerwu — rzadko, ale realne), długi czas leczenia, konieczność doskonałej higieny (zapalenie wokół implantu = utrata), ryzyko niepowodzenia osseointegracji (2–5% przypadków).